ಪ್ರೀತಿ ಸಾವನ್ನು ಸಿಹಿ ಮಾಡುವುದು.........

ಹೇಳಲಿ ಹೇಗೆ ನಾನು
ಮೌನದ ಈ ಮಾತನ್ನು
ತೋರಿಸಲಿ ಹೇಗೆ ನಾನು
ಮನದಾಳದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು....

ನೋಡು ಒಮ್ಮೆ ಈ ಕಣ್ಣನ್ನು
ಕಂಬನಿಯಲಿ ಬೆರೆತಿರುವೆ ನೀನು
ಕೇಳು ನನ್ನೆದೆಯ ಬಡಿತವನ್ನು
ಮೆಲ್ಲನೆ ಜಪಿಸಿದೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು....

ನನ್ನ ನರ ನಾಡಿಯಲಿ ಬೆರೆತಿರುವೆ ನೀನು
ನಿನ್ನ ಅಗಲಿ ಬದುಕಲಿ ಹೇಗೆ ನಾನು....
ಕೊಂದುಬಿಡು ಒಮ್ಮೆ ನೀ ನನ್ನನ್ನು
ಕೊಟ್ಟುಬಿಡು ಎನಗೆ, ನಿನ್ನ ಮಡಿಲನ್ನು....

ನಗುತ ಸವಿಯುವೆ ಸಾವನ್ನು
ನಿನ್ನ ನೋಡುತಲೇ ಬಿಡುವೆ ಕೊನೆಯ ಉಸಿರನ್ನು ....

ಏಕೆ...?

ಓ ಪ್ರೀತಿಯೇ

ಅರಿಯದೆ ನೀ ಮೂಡುವೇ ಏಕೆ...?

ಸಿಗದ ಒಲವಿನ ಕಡೆಗೆ

ಜಾರುವುದು ಈ ಮನಸೇಕೆ...?

ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳ ನಡುವೆ

ನರಳುವ ಆಸೆ ನಿನಗೇಕೆ...?

ಹೃದಯ ಹಿಂಡುವ

ಈ ಹುಚ್ಚು ಭಾವನೆಗಳು ನಿನಗೇಕೆ...?

ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಗೆಳೆತನ

ಪ್ರೀತಿಯಾಗಬಾರದೇಕೆ...?

ನನ್ನ ಗೆಳತಿ

ನನ್ನವಳಾಗಬಾರದೇಕೆ...?

ಅವಳ ಉಸಿರು

ನಾನಾಗಬಾರದೇಕೆ...?

ಉತ್ತರ ತಿಳಿದರು

ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕಾಡುವುದು ಹೀಗೇಕೆ...?

ಅವಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ

ಸಿಹಿಗನಸು ನಿನಗೇಕೆ...?

ಕನಸೆಂದು ಅರಿತು

ಜಾರಿ ಬರುವ ಕಂಬನಿ ನಿನಗೇಕೆ...?

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸುಳಿಯುವ

ಆ ನೆನಪುಗಳು ನಿನಗೇಕೆ...?

ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಹೆದರಿ

ರಾತ್ರಿ ಇಡೀ ಅಲೆಯುವ ಒಂಟಿತನ ನಿನಗೇಕೆ...?

Darkness

Is the darkness, a gift of god..???
Is the darkness, a curse from god...???

It is within us to decide because,
from darkness is where our life starts.,
And, in darkness is where our life ends.,
In between we see the colors of light called life.

When we win something
we see the light of Glory.,
When we lose something
we see the darkness of failure.,

All the relations, smiles, tears,
love, glory, memories and pain
will fade with the darkness of time.,
when everything ends, Its the darkness again....

We wait for the darkness to embrace us,
and there the so called life ends......
Is the darkness, a gift of god...???
Is the darkness, a curse from god...???

ಇರುವೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ

ನೂರು ಜನುಮವಾದರು

ನಾ ಕಾಯುವೆ ನಿನಗಾಗಿ

ನೂರು ಬಾರಿಯಾದರೂ

ಹುಟ್ಟಿಬರುವೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ.....

ನೀ ಎಲ್ಲೇ ಹೋದರು

ಬರುವೆ ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ನೆರಳಾಗಿ

ಸುಳಿಯುವೆ ನಿನ್ನ ಸುತ್ತಲು

ನಾ ತಂಗಾಳಿಯಾಗಿ.....

ನೀ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿದರೆ

ಬರುವೆ ನಾ ಬೆಳದಿಂಗಳಾಗಿ

ಮಿನುಗುವೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲಿ

ನಾ ನಕ್ಷತ್ರವಾಗಿ.....

ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸುವೆ

ನಿನ್ನ ಬಾಳ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ

ಚಿತೆಯಲು ಬರುವೆ

ನಾ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯಾಗಿ.....

ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಮಯ.....

ಒಲವೇ ನಿನ್ನ ಚೆಲುವ ಚೆಲ್ಲಿ

ದೋಚಿದೆ ನನ್ನ ಹೃದಯ....

ದೋಚಿದ ಹೃದಯದಲಿ ನೀ

ಸುರಿಸಿದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಳೆಯ....

ನಿನ್ನ ನೋಟದಲಿ ಅಡಗಿತ್ತು

ಅರಿಯದ ಮೂಕ ವಿಸ್ಮಯ....

ಆ ಕಣ್ಣಿನ ನೋಟಕೆ ಸಿಲುಕಿ

ನನ್ನ ಮನವಾಯಿತು ತನ್ಮಯ....

ಮರು ಕ್ಷಣದಲೇ ನನಗಾಯಿತು

ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ ಪರಿಚಯ....

ನಮಿಬ್ಬರ ಮದ್ಯೆ ನಡೆದಿತ್ತು

ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿಣಯ....

ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಭಾವನೆಗಳು

ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿದ ಸಮಯ....

ತಿಳಿಸಿದೆ ನಾನು ನಿನಗೆ

ನನ್ನಂತರಾಳದ ಪ್ರೀತಿಯ....

ಮರೆಯಾಗುವ ಬಾ.....

ಕರಗುವ ಹನಿಗಳ ಜೊತೆಯಲಿ

ಕುಣಿಯುವ ಬಾ ಮಳೆಯಲಿ.....

ಸುರಿಯುವ ಮುಂಜಾನೆ ಮಂಜಲಿ

ಬಚ್ಚಿಡುವೆ ನಿನ್ನ ಈ ಎದೆಯಲಿ.....

ಪ್ರೀತಿಯ ಅಲೆಗಳ ಮಡಿಲಲಿ
ತೇಲುವ ಬಾ ನೆನಪಿನ ದೋಣಿಯಲಿ.....
ಹೃದಯ ಬರೆದ ಕವಿತೆಯಲಿ
ಮರೆಯಾಗುವ ಬಾ ಸವಿಗನಸಲಿ.....

ಗೆಳೆಯ

ಬೆಳದಿಂಗಳಲಿ ಕುಳಿತು ಆ ಚಂದ್ರನ ಕಂಡಾಗ
ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದು ಕಾಡಿದಾಗ
ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದೆ ಯಾರಿಗಾಗಿ ಈ ಬೆಳದಿಂಗಳೆಂದು
ಹೇಳಿದ ಅವನು, ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಭೂಮಿಗಾಗಿ ಎಂದು

ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದೆ ನಾ, ಎಷ್ಟು ದಿವಸ
ಸಿಗದ ಭೂಮಿಯ ಸುತ್ತ ತಿರುಗುವೆ ಎಂದು...?
ಮರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದ ಅವನು, ನಾ ಎಷ್ಟು ದಿವಸ
ಸಿಗದ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಕಾಯುವೆನೆಂದು...?

ಉತ್ತರ ಹೇಳಲಾಗದೆ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದೆ ನಾನು
ನನ್ನ ಕಂಡು ನಗುತ ಹೇಳಿದ ಅವನು
ಇದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಚ್ಚುತನವೆಂದು
ಈ ಹುಚ್ಚುತನವೇ ಪ್ರೀತಿಯೆಂದು.....

ನೋವಿನಲ್ಲಿಯು ನಗುತ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಚೆಲ್ಲಿ
ಭೂಮಿಯ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಪರಿ ಕಂಡು
ಅನಿಸಿತು ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಪಯಣದಲ್ಲಿ
ಎನಗೂ ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತ ಇರುವನೆಂದು.....

ಪ್ರೀತಿ

ಮನದಾಳದ ಮಾತಿಗೆ,
ಹೃದಯದಾಳದ ಬಡಿತವಾಗಿ,
ಉದಯಿಸಿತು ಈ ಪ್ರೀತಿ.....

ಅವಳ ಕಣ್ಣೋಟಕೆ ಸಿಲುಕಿ,
ಕನಸಿನ ಲೋಕದಲಿ ಅಲೆದಾಗ,
ಎದುರಾದ ಮಧುರ ಕನಸು ಈ ಪ್ರೀತಿ.....

ಅವಳ ಅಂದಕೆ ಶರಣಾಗಿ,
ನನ್ನ ಮಾತೆಲ್ಲ ಮೌನವಾದಾಗ,
ಮೂಡಿದ ಸವಿ ಭಾವ ಈ ಪ್ರೀತಿ.....

ಅವಳ ತುಂಟ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ,
ನಾ ಮರೆಯಾದ ಕ್ಷಣಗಳ ನೆನೆಯುತ,
ಮುಂದೆ ಸಾಗುವ ಪರಿಯೇ ಈ ಪ್ರೀತಿ.....

ಕಾಯುತಿರುವೆ ನಿನಗಾಗಿ......

ಸಿಗದ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಡೆಗೆ
ಸಾಗುತಿದೆ ನನ್ನೊಲವಿನ ಪಯಣ....
ಮರೆಯಲಾಗದ ಆ ಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ
ಸೋತಿದೆ ನನ್ನ ಈ ಮನ....

ಸುತ್ತಲು ಸುಳಿಯುವ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ
ಶರಣಾಗಿದೆ ನನ್ನ ಒಂಟಿತನ....
ನೀ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಕನಸುಗಳಿಗೆ
ಅರ್ಪಿಥವಾಗಿದೆ ನನ್ನ ಈ ನಯನ....

ನೀ ದೂರಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ
ಮೌನದಿ ಸಾಗಿದೆ ಜೀವನ....
ನೀ ಬರುವ ದಾರಿಯ
ಕಾಯುತ ಕುಳಿತಿದೆ ಈ ಪ್ರಾಣ....

प्यार होगया है ..

प्यार होगया था हमे उनसे
उनकी खूबसूरत चेहरा से
उनकी काली काली जुल्फों से
उनकी झील सी आँखों से ॥

प्यार होगया था हमे उनसे
उनकी मीठी आवाज़ से
उनकी हस्ते हुए होठों से
उनकी हर अदाओं से ॥

प्यार करते करते ही रह गए,
जब उनको बताना चाह
तो चले गए थे वो
हमे अकेला छोडके ॥

अब प्यार हो गया है हमे
उनकी हर यादों से
उनके साथ बीते हुए
हर एक लम्हों से ॥